Przejdź do głównej treści

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Pomiń baner

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

ZNAJDŹ NAS:

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Dr hab. Wiesław Tomasz Stefańczyk, prof. UJ

Stanowisko: profesor nadzwyczajny UJ

Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa na podstawie monografii „Kategoria rodzaju i przypadka polskiego rzeczownika. Próba synchronicznej analizy morfologicznej" (Wydział Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007). Wcześniej odbył studia magisterskie w Instytucie Filologii Polskiej UJ, po czym uzyskał doktorat w oparciu o rozprawę „Wpływy węgierskie w systemie fleksyjnym i składniowym Języka Polonii węgierskiej" (Polska Akademia Nauk, 1995).

Lektor języka polskiego na Węgrzech (Pécs, 1992-1993; Debreczyn, 1995/1996) i w Estonii (Tartu, Tallinn, 1998-2000).

Jego zainteresowania naukowe skupiają się wokół kontaktów językowych oraz współczesnego językoznawstwa polonistycznego, zwłaszcza morfologii.

Promotor kilkudziesięciu prac magisterskich na Wydziale Polonistyki UJ.

Strony WWW

Wiesław Stefańczyk w USOSWeb

 

Książki

Stefańczyk, W. (2007), Kategoria rodzaju i przypadka polskiego rzeczownika. Próba synchronicznej analizy morfologicznej, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Stefańczyk, W. (1996), Fleksja polska. Lengyel alaktan, Debrecen: Kossuth Lajos Tudományegyetem.

Stefańczyk, W. (1995), Język Polonii węgierskiej. Ujęcie typologiczne, Kraków: Księgarnia Akademicka

Inne wybrane publikacje:

Erin, L., Stefańczyk, W. (2000), Słownik estońsko-polski, Kraków

Erin, L., Stefańczyk, W. (2000), Poola keel. Podręcznik języka polskiego dla Estończyków, Warszawa: Wiedza Powszechna

Pančikova, M., Stefańczyk, Po tamtej stronie Tatr, Kraków: Universitas

Rozdziały w książkach

Seretny, A., Stefańczyk, W. (2017), Węgierska terminologia językoznawcza w polskiej
tradycji hungarystycznej. W R. Przybylska, W. Śliwiński (red.) Terminologia specjalistyczna w teorii i praktyce językoznawców słowiańskich, Kraków 169-180.
Stefańczyk, W. (2010). Słownictwo religijne we współczesnych polskich opracowaniach leksykograficznych. W G. Cyran, E. Skorupska – Raczyńska (red.). Język doświadczenia religijnego, Szczecin, 39 – 44.
Stefańczyk, W. (2002). Przenikanie osadników polskich z Górnych Węgier na obszar etnicznie węgierski. W Pogranicze polsko-węgierskie od Orawy do Pienin w XIX i na początku XX wieku, Szczawnica, 104 – 106.
Stefańczyk, W. (1997). O pewnych osobliwościach fonetycznych języka Polonii węgierskiej. W M. Woźniakiewicz-Dziadosz (red.). Tematy węgierskie, Lublin, 207-211.
Stefańczyk, W. (1997). Hungaryzmy leksykalne w języku Polonii węgierskiej. W E. Umińska-Tytoń (red). Interferencje w językach i dialektach słowiańskich, Łódź, 200-204.
Stefańczyk, W. (1993). A magyarországi lengyel paraszti emigráció történetéből. W. A. Fejér, F. Bognár, J. Tóth, K. Bibok (red.). Magyarok és szlávok, Szeged, 357 – 361.
Artykuły
Stefańczyk, W. (2014), Tendencje w polskiej fleksji werbalnej (na przykładzie form czasu teraźniejszego czasowników zakończonych w bezokoliczniku na –ać. Acta Universitatis Lodziensis 21, 251 – 258.
Stefańczyk, W. (2014). W stronę tradycji: paradygmaty fleksyjne polskiego rzeczownika. Studia Slavica Hungarica. 59/1, 81 – 91.
Stefańczyk, W. (2013). Uwagi na temat gramatyki onomastycznej (na przykładzie wybranych toponimów obcych i polskich. Acta Universitatis Lodziensis 20, 39 – 48.
Stefańczyk, W. (2013). Mniejszość polska na Węgrzech. Stan i potrzeby badań. Konteksty Kultury 10B, 479 – 488.
Stefańczyk, W. (2012). W sprawie fleksji nazw własnych – na podstawie nazw państw świata i ich stolic. Slavica 41, 133 – 139.
Stefańczyk, W. (2011). Postać bezokolicznika a odmiana czasownika w czasie przeszłym. Acta Universitatis Lodziensis 18, 303 – 309.
Stefańczyk, W. (2010 – 2011. O rodzaju nijakim we współczesnej standardowej polszczyźnie. Slavica 39 – 40, 43 – 51.
Stefańczyk, W. (2010). Kilka uwag o słowotwórstwie polskiego przysłówka. Acta Universitatis Lodziensis, 223 – 227.
Stefańczyk, W. (2009). Jeszcze raz w sprawie końcówek –a i –u dopełniacza liczby pojedynczej rodzaju męskiego. Slavica 38, 67 – 75.
Stefańczyk, W. (2006). O kategorii rodzaju gramatycznego rzeczownika we współczesnym języku polskim. Postać rzeczownika w mianowniku liczby pojedynczej a rodzaj gramatyczny. Slavica 35, 49 – 66.
Stefańczyk, W. (2006). O repartycji końcówek –a i –u w dopełniaczu liczby pojedynczej. Stan i potrzeby badań językoznawczych. Annales UMCS, 175 – 183.
Stefańczyk, W. (2005). Estoński system przypadkowy w polskiej perspektywie porównawczej (zarys problematyki). Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace Językoznawcze 122, 203 – 209.
Stefańczyk, W. (2000). Zagadnienie dopełniacza liczby mnogiej w języku polskim. Polono-Hungarica 8, 353 – 355.
Stefańczyk, W. (1999). Próba analizy typologicznej języka estońskiego i polskiego. Studia Slavica, 150 – 151.
Stefańczyk, W. (1998). Czy w języku polskim istnieją alternacje? Próba nowego opisu imiesłowu biernego. Acta Universitatis Lodziensis 10, 361 363
Stefańczyk, W. (1997). Magyar lexikai egységek fordítása lengyel nyelvre és a bilingvizmus kérdése. Slavica Tergestina 5, 237 – 241.
Stefańczyk, W. (1996). Wokół de Saussure’owskiej opozycji la langue i la parole. Debreceni Szlávistikai Füzetek 4, 33 – 34.
Stefańczyk, W. (1996). Polskie przypadki analityczne w węgierskiej perspektywie porównawczej. Slavica Quinqueecclesiensia 2, 339 – 341.
Stefańczyk, W. (1995). Formy grzecznościowe w języku Polonii węgierskiej. Język Polski 75, 205 – 208.
Stefańczyk, W. (1995). Sposób wyrażania trybu przypuszczającego w języku Polonii węgierskie. Studia Humanistyczne Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza 5, 145 – 151.
Stefańczyk, W. (1995). Formy aglutynacyjne w języku polskim a ich odpowiedniki w języku węgierskim i polszczyźnie węgierskiej. Polono-Hungarica 7, 137 – 143.
Stefańczyk, W. (1994). Konstrukcje dzierżawcze w języku Polonii węgierskiej. Język Polski 74, 100 – 104.
Stefańczyk, W. (1994). Fleksja i aglutynacja. Rozważania na temat języka Polonii węgierskiej. Język Polski 74, 40 – 45.
Stefańczyk, W. (1993). Polonia węgierska – przeszłość i teraźniejszość. Stan i potrzeby badań językoznawczych. Język Polski 73, 92 – 100.
Stefańczyk, W. (1992). Z dziejów wychodźstwa polskich chłopów na Węgry. Istvánmajor – sytuacja językowa. Polono-Hungarica 6, 82 – 85.
Rozdziały w tomach pokonferencyjnych
Stefańczyk, W. (2014). Tendencje w zakresie polskiej fleksji werbalnej (na przykładzie form czasu teraźniejszego czasowników zakończonych w bezokoliczniku na –ić//-yć. W M. Benešová, R. Rusin Dybalska, L. Zakapalová (red.). Proměny polonistiky. Tradíce a výzvy polonistických studié, Praha: Karolinum, 208 – 214.
Stefańczyk, W. (2011). Języki ugrofińskie w polskiej tradycji leksykograficznej (na przykładzie języka estońskiego). W L.K. Nagy, M. Németh, Sz. Tátrai (red.). Languages and Cultures in Research and Education, Kraków, 219 – 226.
Stefańczyk, W. (2010). Czy tzw. przymiotniki miękkotematowe są kategorią regularną i reprezentatywną dla polszczyzny. W. R. Nycz, W. Miodunka, T. Kunz (red.). Polonistyka bez granic, t. 2 Glottodydaktyka polonistyczna – współczesny język polski - językowy obraz świata, Kraków 289 – 294.
Stefańczyk, W. (2008). Neutralizacja opozycji rodzaju gramatycznego polskiego rzeczownika w liczbie mnogiej na przykładzie dopełniacza.W W. Miodunka, A. Seretny (red.). W poszukiwaniu nowych rozwiązań. Dydaktyka języka polskiego jako obcego u progu XXI wieku, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 111-116.
Stefańczyk, W. (2005). Kategoria rodzaju gramatycznego we współczesnym języku polskim (rzeczowniki zakończone na samogłoskę). W P. Garncarek (red.). Nauczanie języka polskiego jako obcego i polskiej kultury w nowej rzeczywistości europejskiej. Materiały z VI Międzynarodowej Konferencji Glottodydaktycznej, Warszawa, 203 – 209.
Stefańczyk, W. (2004). O kategorii rodzaju gramatycznego we współczesnym języku polskim. Rzeczowniki zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na spółgłoskę. W É. Fórián (red.). Multikulturalitás, nemzeti identitás, kssebségek Magyarországon és Lengyelországban, Debrecen, 151 – 159.
Stefańczyk, W. (2001). W sprawie dopełniacza liczby mnogiej w języku polskim (rzeczowniki zakończone na spółgłoskę miękką)W L.K. Nagy (red.). Lengyelek és magyarok Európában. Nyelv, irodalom, kultura – párhuzamok és kapcsolatok. Tanulmányok D. Molnár István tiszteletére, Debrecen, 99 – 101.
Stefańczyk, W. (1994). Polszczyzna węgierska. Język fleksyjny czy aglutynacyjny? W. L.K.Nagy (red.). Lengyelek, magyarok és szomszédaik, Debrecen, 203 - 213
Stefańczyk, W. (1992). Interferencje gramatyczne w języku Polonii węgierskiej na przykładzie emigracji rodzinnej. W A. Lendvai (red.). A szláv nyelvek tanítása elméleti és gyakorlati kédései, Pécs, 46.
Recenzje książek i czasopism
Stefańczyk, W. (2015). Névtani Értesítő 35, Budapest 2013. Onomastica 59, 479 – 482
Stefańczyk, W. (2014). Quo vadis Phililogia temporum nostrorum ? Korunk civilizációjának nyelvi képe. Feladatok és lehetőségek, Budapest(2009): Tinta Könyvkiadó. Slavica 43, 242-243
Stefańczyk, W. (2014). Janusz Bańczerowski A világ nyelvi képe. A világ mint a valóság metaképe a nyelvben és a nyelvhasználatban. Budapest; Tinta Könyvkiadó, Slavica 43, 241 – 242.
Stefańczyk, W. (2014). Névtani Értesítő 34. Budapest 2012. Onomastica 58, 435 – 438.
Stefańczyk, W. (2013). A szótó a szövegig. Budapest2012: Tinta Könyvkiadó. Slavica 42, 234 – 236.
Stefańczyk, W. (2013). Névtani Értesítő 33. Budapest 2011. Onomastica 57, 317 – 320
Stefańczyk, W. (2012). Interkulturális kommunikáció: nyelvi és kulturális sokszínűség Európában. Budapest 2006. Slavica 41, 246 – 251.
Stefańczyk, W. (2012). Janusz Bańczerowski: Podstawy polsko-węgierskiej fonetyki i fonologii kontrastywnej [A lengyel-magyar kontrasztív fonetika és fonológia alapjai]. Budapest 2001. Slavika 41, 243 – 246.
Stefańczyk, W. (2012). Névtani Értesítő 32. Budapest 2010. Onomastica 56, 251 – 257.
Stefańczyk, W. (2011). Słownik a tergo dawnych nazwisk węgierskich. XIV – XVII wiek [Régi magyar családnevek névvégmtató szótára. XIV – XVII százod]. Budapest 2009. Onomastica 55, 261 – 262.
Stefańczyk, W. (2010 - 2011). Uwagi na temat opracowania Lengyel társalgási zsebkönyv. Budapest 2008. Slavica 39 – 40, 355 – 356.
Stefańczyk, W. (2010-2011). O podręczniku akademickim Magyar grammatika red. B. Keszler. Nemzeti Tankönyvkiadó. Budapest 2000. s. 583 z polskiego punktu widzenia. Slavica 39 – 40, 351 – 354.
Stefańczyk, W. (2010). Névtani Értesítő 30. Budapest 2008. Onomastica 54, 347 – 349.
Stefańczyk, W. (2006). Małgorzata Stós. Polsko-węgierski i węgiersko-polski słownik terminologii religijnej. Slavica 35, 246 – 247.
Stefańczyk, W. (2001). Anna Gyivicsán, András Krupa. A magyarországi szlovákok. Budapest 1997. Przegląd Polonijny 27, 145 – 146.
Stefańczyk, W. (2001). Mniejszość słowacka na Węgrzech. Rozważania o książce A. Gyivicsán i A. Krupy. W W. Furman, K. Woly (red.). Media regionalne a idea i praktyka integracji europejskiej, Kraków-Rzeszów, 239 – 240.
Stefańczyk, W. (2000). Uwagi na temat zbioru Nyelv, stílus, irodalom. Köszöntő könyv Péter Mihály 70. születésnapjára. budapest 1998. W. W. Furman, K. Wolny (red.). W kręgu euroregionów. Rola mediów w komunikowaniu międzykulturowym na przykładzie euroregionu Karpaty, Kraków-Rzeszów, 253-254.
Stefańczyk, W. (2000). Kilka słów o zbiorze Studia in honorem Stephani Nyomárkay professoris Universitatis Scientiarum de Rolando Eötvös nominatae, socii apistolari Academiae et Artium Croaticae. Budapest 1997. W W. Furman, K. Wolny (red.). W kręgu euroregionów. Rola mediów w komunikowaniu międzykulturowym na przykładzie euroregionu Karpaty, Kraków-Rzeszów, 249-251.
Stefańczyk, W. (1997). Po tamtej stronie Tatr. Podręcznik języka polskiego dla Słowaków. W W. Miodunka (red.). Nauczanie języka polskiego jako obcego, Kraków, 169-172.
Stefańczyk, W. (1997). Nowe ujęcie gramatyki polskiej dla Węgrów. W W. Miodunka (red.). Nauczanie języka polskiego jako obcego, Kraków, 135-138.

Pełna lista publikacji >>